Bruno Vieira Amaral (Barreiro, 1978) is schrijver, literair recensent en vertaler. Daarnaast maakt hij programma’s voor Rádio Observador en schrijft hij columns voor de krant Expresso. Hij brak door met zijn debuutroman As Primeiras Coisas (2013, Quetzal), een sociologische schets van een (fictieve) volkswijk aan de zuidelijke oever van de Taag, die hem in Portugal meteen een reeks prijzen opleverde, waaronder de Prémio Literário Fernando Namora (2013) en de prestigieuze Prémio Literário José Saramago (2015). In 2016 werd hij uitgeroepen tot een van de tien nieuwe stemmen van Europa (Ten New Voices from Europe).
Zijn tweede roman, Hoje Estarás Comigo no Paraíso (2017), waarin het onderzoek naar de moord op zijn neef João Jorge de aanleiding vormt voor een reis langs zijn eigen jeugdherinneringen en de geschiedenis van zijn familie, eindigde in 2018 als tweede in de strijd om de Prémio Oceanos. En ook zijn verhalenbundel Uma Ida ao Motel (2020) viel in de prijzen en won de Grande Prémio de Conto Camilo Castelo Branco. Kortom, het werk van deze auteur wordt breed gewaardeerd en is inmiddels in veel landen en in verschillende talen vertaald.
In 2021 publiceerde hij een biografie van de schrijver José Cardoso Pires, Integrado Marginal (2021). Zijn nieuwste roman, Toda a gente tem um plano, over een jongen uit een achterstandswijk die opgroeit bij zijn tante en talent lijkt te hebben voor het maken van de verkeerde keuzes in zijn leven, verscheen in 2024.
Van deze auteur vindt u hier fragmenten uit:
- As Primeiras Coisas
- Hoje Estarás Comigo no Paraíso
- Toda a gente tem um plano
Voor Tijdschrift Terras #22 Lusofonie vertaalde ik het verhaal O saco verde uit de verhalenbundel Uma ida ao motel (Quetzal, 2020).