Filipe Homem Fonseca — Er is altijd tijd voor niets meer
De dood is een detail, er zijn ergere dingen. Honger, werkloosheid, belastingen. Vochtplekken op het plafond van de badkamer, schuld, kou. Jouw kleren in kartonnen dozen, wanneer ik ze open, is je geur al verdwenen. Make-up in de vuilnisbak, boeken achtergelaten op banken in het park. De dokters bij wie…
Ana Pessoa — Lucifer
lucifer de meeste vrouwtjes in het dierenrijk bevallen niet en worden niet zwanger sommigen leggen hun eitjes in het water en gaan een paar baantjes trekken er zijn chicks die hun eieren begraven in een gat in de grond in de tuin en anderen die ze achterlaten op bladeren op…
Rafael Gallo – Fantoompijn
De studeerkamer. Niet het kantoor, zoals Marisa steeds zegt, maar hij neemt niet eens meer de moeite om haar te corrigeren. Met zijn vrije hand opent hij de enorme metalen deur halverwege de gang, tegenover de slaapkamers. Om die stalen deur, fundamenteel onderdeel van de geluidsisolatie, te installeren moesten de…
Ana Paula Tavares — Het hek
Het hek Welke kleur had mijn kralenketting, moeder die je zelf had gemaakt van je eigen haar geknipt bij volle maan en zorgvuldig bewaard in het gevlochten mandje met oma’s spullen Waar is de stoofpot met de spreuk, moeder die met de drie poten en het gebroken oor die je…
Dulce Maria Cardoso — De terugkeer
Maar in Portugal heb je kersen. Grote, glimmende kersen die de meisjes als oorbellen aan hun oren hangen. Mooie meisjes, zoals alleen meisjes uit Portugal mooi kunnen zijn. De meisjes van hier weten niks van kersen, ze zeggen dat die op pitanga’s lijken. Maar ook al is dat waar, ik…
Sara Duarte Brandão — Elke vrouw
Elke vrouw staat met een voet in de tijd van miskenning van haar bestaan op de hand die schrijft drukt het gewicht van in de knop gebroken heimelijk gemaakte gedichten Elke vrouw staat met een voet in de tijd en voelt een oneindig verlangen naar wat ze nooit heeft gekend…
Bruno Vieira Amaral — Heden zult gij met mij in het paradijs zijn
Voor mij kwam João Jorge tot leven in de nacht dat ze hem vermoordden, in een volkstuin op weg naar Vila Chã. Mijn grootmoeder van moederskant zei dat ze die nacht geschreeuw hoorde in de buurt van het kerkhof en dat ze, nog voordat ze nieuwsgierig en geschrokken en zonder…
Lídia Jorge — Barmhartigheid
— ATLAS — Waar ik nu ben, duurt de nacht altijd langer dan de dag, zelfs in de lente, wanneer de dagen meestal even lang zijn als de nachten. En precies halverwege die lange donkere periode verschijnt de nacht aan mijn bed en stelt me vreemde vragen, net als dat…
Yara Monteiro — Zaadbewaarsters
Zaadbewaarsters Ze zoeken goede grond om te bewerken al lachend en zingend krommen ze hun rug wroeten ze in moeder aarde strooien ze het zaad. Kleine, sterke handen. Sterke, vlugge, verweerde handen, zwarte handen. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laatsnijdensikkels door de aardeals door rood vlees. Het regent…
Mariana Salomão Carrara — De lettergrepen van zaterdag
Het is nu bijna tien jaar geleden, het is erg warm op kantoor, de wereld is warmer geworden, en een klant komt langs voor een project en heeft het grondplan niet meegebracht. Hij zegt dat hij geen grondplan heeft en ik vraag me af wat dat is, een flat zonder…
Er is iets fout gegaan. Vernieuw de pagina en/of probeer het opnieuw.